Handleiding voor therapeuten

Als therapeut van iemand met Borderline, zal je verschillende kwalliteiten moeten kunnen tonen.

Om te beginnen heb ik een stel basisregels opgesteld

    1. Therapeuten mogen nooit ziek zijn
    2. Therapeuten mogen ook nooit zwanger zijn of zwangerschapsverlof / ouderschapsverlof opnemen
    3. Therapeuten mogen geen vrije dagen opnemen
    4. Therapeuten mogen niet op cursus gaan op dagen dat de Bordeliner ze nodig heeft
    5. Therapeuten moeten 24/7 werken, ook met de feestdagen
    6. Therapeuten mogen niet op vakantie
    7. Therapeuten mogen niet aantrekkelijk zijn

Dit zijn allemaal maatregelen om het voor de Borderline patiënt zo veilig mogelijk te maken.

Oké, nu serieus, waar dat voorgaande stuk op slaat is dat Borderliners vaak erg veel moeite
hebben als een therapeut niet voor ze beschikbaar is op het moment dat ze deze nodig
hebben. Natuurlijk is echt 24/7 beschikbaar niet mogelijk (ik heb bijvoorbeeld wel een
24/7 telefoondienst door de DGT, maar wel met daaraan vast dat er binnen 3 uur teruggebeld
wordt, wat dus betekent dat ik niet altijd direct te woord word gestaan (sterker nog, de
afspraak is dat ik niet direct word teruggebeld, maar dat er even tijd tussen zit)). Het is
belangrijk dat de therapeut begrijpt dat hij/zij in zware situaties soms voor de Borderliner de
enige/laatste houvast is om de zware emoties aan te kunnen.

Een zwangere therapeut is voor sommige Borderliners ook heel erg moeilijk, omdat ze zich
erg aan therapeuten die ze vertrouwen kunnen hechten. Het idee deze therapeut dan te moeten
missen kan echt niet te verdragen aanvoelen. Vakanties zijn al wat beter te verdragen,
aangezien je dan weet dat het (meestal) voor niet erg lang is, maar ook die kunnen moeilijk
zijn. Er moet duidelijk zijn bij wie de Borderliner terecht kan als er iets aan de hand is, zodat
deze niet in paniek hoeft te raken wanneer de emoties te heftig worden. Bij afmelding door
ziekte moet het duidelijk naar de Borderliner gecommuniceerd worden waarom de afspraak
wordt afgezegd en niet alleen dat het niet door kan gaan. Anders kan de Borderliner zich direct
erg afgewezen voelen. Naar mijn idee is het probleem met afwezigheden duidelijk een stukje
verlatingsangst.

Sommige Borderliners hebben erg de neiging om zich tot hun therapeut aangetrokken te voelen.
Ze zien in deze persoon een zorgende figuur die ze in hun jeugd hebben gemist en gaan dan van
de therapeut houden. De Borderliner ziet dit dan als verliefdheid, wat dus problemen kan gaan
opleveren in de relatie tussen de Borderliner en de therapeut. De therapeut moet hiervan op de
hoogte zijn en het bespreekbaar kunnen maken, hiervoor is het van belang dat hij op de hoogte
is van deze neiging van sommige Borderliners.